بیماری منیر ، نشانه ها و راههای درمان

بیماری منیر یکی از بیماری های گوش است که در اثر افزایش فشار مایع اندولنف درون مجاری گوش داخلی ایجاد می شود. بیماری منیر باعث بروز وزوز گوش ، کم شنوایی و سرگیجه می شود.

بیماری منیر چیست؟

بیماری منیر در اثر افزایش مایع درون حلزون گوشایجاد می شود. حلزون گوش دارای فضایی است که حاوی مایع اندولنف می باشد. هنگامی که مایع اندولنف افزایش می یابد، حلزون گوش و مجاری نیم دایره ای متصل به آن متورم می شود و بیماری منیر خ می دهد.

علائم بیماری منیر

 

بیماری منیر یک گوش را درگیر می کند

بیماری منیر معمولا یک گوش را درگیر می کند. با ادامه روند و مزمن شدن بیماری ممکن است گوش دیگر هم درگیر شود.

 

کم شنوایی ناشی از بیماری منیر

بیماری منیر باعث بروز کم شنوایی در فرکانسهای بم (پایین) می شود. کم شنوایی ناشی از منیر معمولا پس از بهبود بیماری هم باقی می ماند. هنگامی که بیماری منیر مزمن شود کم شنوایی علاوه در فرکانسهای زیر هم رخ می دهد و تمام فرکانس ها را درگیر می کند.

 

وزوز گوش و بیماری منیر

بیماری منیر باعث بروز وزوز گوش در درگیر می شود. وزوز گوش ناشی از بیماری منیر دارای فرکانس پایین (بم) است. وزوز گوش پس از بهبودی کامل بیماری منیر ممکن است باقی بماند.

بیماری منیر باعث سرگیجه می شود

سرگیجه و احساس کاذب عدم تعادل و چرخیدن از دیگر علائم بیماری منیر است. سرگیجه ممکن است از چند دقیقه تا چند روز طول بکشد. سرگیجه ناشی از بیماری منیر ممکن است هر دوسه روز ، یا هر چند هفته یکبار بروز کند. سرگیجه ناشی از بیماری منیر معمولا بعد از چند سال قطع می شود. قطع سرگیجه برای پزشکان نشانه ی پایان بیماری است.

دیگر علائم بیماری منیر

سردرد ، تهوع و استفراغ از دیگر علائم بیماری منیر است. ممکن است این علائم خیلی شدید نباشد و فقط هنگام بروز سرگیجه رخ دهد.

 

برخی نکات درباره علائم بیماری منیر

قبل از بروز علائمی مانند سرگیجه ، تهوع و استفراغ ممکن است احساس وجود فشار در گوش ایجاد شود و گرفتگی یک گوش احساس شود. معمولا تهوع و استفراغ بعد از چند حمله ی اول بیماری قطع می شود.

حملات بیماری منیر معمولا با گذشت زمان کمتر می شود و بین حملات این بیماری فقط وزوز گوش و کم شنوایی باقی می ماند‌. برخی از افراد دچار منیر خفیف می شوند و علائم بیماری در آنها بصورت خود بخودی بهبود می یابد.

 

تشخیص بیماری منیر

 

شرح حال گیری برای بیماری منیر

منشا مشکل در بیماری منیر در گوش داخلی می باشد. هنگام مراجعه به پزشک یا ادیوژولیست معمولا شرح حال گیری دقیق از علائم بیماری ، مدت زمان بروز و زمان بروز مجدد آنها ، شدت علائم ، زمان شروع بیماری و… از فرد گرفته می شود.

 

معاینه اتوسکوپی

پس از شرح حال گیری معمولا اتوسکوپی انجام می شود و مجرای گوش و پرده ی گوش معاینه می گردد.

شنوایی سنجی در بیماری منیر

تست ادیومتری (PTA) یکی از راه های تشخیص بیماری منیر است. شنوایی سنجی تون خالص نام فارسی این تست است. در آزمون شنوایی سنجی بیمار درون اتاقک آکوستیک می نشیند و وضعیت شنوایی او در دو مسیر هوایی و استخوانی بررسی می گردد. بیماری منیر معمولا باعث کم شنوایی در فرکانس پایین می شود که با ادامه ی بیماری معمولا فرکانسهای بالا را هم درگیر می کند و ممکن است تا حد شدید هم پیشرفت کند.

 

تست الکتروکوکلئوگرافی ( EcochG ) برای تشخیص بیماری منیر

در تست الکتروکوکلئوگرافی چند الکترود برروی پوست سر چسبانده می شود و دو الکترود و طلا درون گوش ها قرار می گیرد. بیمار باید در وضعیت خوابیده باشد و صداهایی مخصوص به گوش او ارسال شود. واکنش حلزون به صداها از طریق الکترود های روی پوست ثبت می شود و فشار اضافی ناشی از بیماری منیر بر روی مجاری نیم دایره ای گوش داخلی با استفاده از این آزمایش تشخیص داده می شود. این تست در کلینیک تخصصی ما قابلیت انجام دارد.

 

آزمایش های دیگر برای تشخیص منیر

ممکن است پزشک برای رد تومور زاویه ی پلی مخچه ای یا عصب گوش، MRI را در مجموعه ی آزمایش های خود قرار دهد. همچنین تست های تعادلی مانند VNG ،VHIT  و کالریک برای رد مشکلات ناشی از مجاری نیم دایره ای مانند Bppv ممکن است انجام گیرد. این آزمایش ها فقط برای رد کردن احتمال سایر اختلالات انجام می شود.

 

درمان بیماری منیر

برای درمان بیماری منیر علاوه بر اصل منشا بیماری ، درمان هایی هم برای رفع علائم بیماری مانند حالت تهوع و… صورت می گیرد.

 

دارودرمانی در بیماری منیر

برای درمان تهوع و استفراغ ناشی از بیماری منیر معمولا از دارو های ضد تهوع مانند مکلنزین استفاده می شود.

پزشک ممکن است از دارو های ادرارآور هم استفاده کند تا از این طریق مایع درون لابیرنت غشای حلزون گوش را کاهش دهد و از حملات بعدی بیماری منیر جلوگیری کند.

 

 

تزریق دارو برای درمان بیماری منیر

در برخی موارد علائم بیماری منیر به حدی شدید است که بیمار را شدیدا می آزارد. در این موارد ممکن است پزشک جنتامایسین را به درون گوش میانی تزریق کند و از این طریق سلول هایی مویی مجاری نیم دایره ای را تخریب کند. این سلول ها نقش زیادی در ایجاد سرگیجه ناشی از بیماری منیر دارند.

عمل جراحی ساک اندولنف در بیماری منیر

در موارد نادر عمل جراحی برای درمان بیماری منیر انجام می شود. معمولا پزشک از طریق استخوان ماستویید وارد گوش  می شود و با سوراخ کردن قسمت ساک اندولنف مجاری نیم دایره ای فشار ناشی از تجمع مایعات اضافی را کاهش می دهد. عمل جراحی باعث قطع سرگیجه و علائم آزار دهنده ناشی از بیماری منیر می شود و همچنین از بیشتر شدن کم شنوایی جلوگیری می کند. ممکن است بعد از یک یا دو سال از جراحی علائم بیماری برگردد.

بیماری منیر و عمل جراحی لابیرنتوکتومی

در موارد نادر که سرگیجه ناشی از بیماری منیر فرد را بسیار می رنجاند ممکن است پزشک از جراحی لابیرنتوکتومی استفاده کند و اندام ها و مجاری نیم دایره ای که مسئول تعادل هستند را تخریب کند. این عمل معمولا در مواردی که کم شنوایی بسیار شدید است انجام می شود.

 

رژیم غذایی برای بیماری منیر

در بیماری منیر افزایش فشار ناشی از مایعات اضافی درون گوش داخلی باعث ایجاد بیماری می شود. بر این اساس معمولا از مواد غذایی که باعث افزایش فشار مایعات اندولنف در بدن می شوند باید خود داری گردد. خوردن نمک ، قهوه ، نوشابه ، کافئین ، نوشابه های انرژی زا ، چای پررنگ و موارد مشابه باعث بدتر شدن علائم بیماری منیر می شود و توصیه پزشک بر عدم مصرف آنهاست. استعمال دخانیات و نوشیدن مشروبات الکلی از دیگر مواردی است که در بیماری منیر باید از آن پرهیز گردد.

تجویز سمعک برای افراد دارای بیماری منیر

برای جبران کم شنوایی ناشی از بیماری منیر مزمن معمولا از سمعک استفاده می شود. نوع سمعک و سایز آن بستگی به اندازه کم شنوایی و فرکانس های درگیر دارد. معمولا کم شنوایی مزمن تقویت نشده باعث آتروفی سلول های مویی و عصب گوش می شود و توانایی درک گفتار را کاهش می دهد. اگر بیماری منیر مزمن شود و کم شنوایی ناشی از آن باعث اختلال در برقراری ارتباطات فرد شود تجویز سمعک ضروری به نظر می رسد. زیرا در بیشتر موارد پس از درمان بیماری منیر کم شنوایی و وزوز گوش باقی می ماند و برطرف نمی شود.

 

کلیه رویکرد های درمانی در کلینیک تخصصی ما قابلیت انجام دارد. جهت مشاوره با ما تماس بگیرید.